Τα “κρεατάκια” στη μύτη

kreatakia.jpg

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις-τα λεγόμενα κρεατάκια- είναι μάζες λεμφικού ιστού, που βρίσκονται στον ρινοφάρυγγα, δηλαδή μεταξύ της μύτης και του πίσω μέρους του λαιμού, πίσω από τις αμυγδαλές. Δεν είναι ορατές από το στόμα. Συμμετέχουν στην άμυνα του οργανισμού εναντίον των λοιμώξεων.

Είναι παρούσες από τη γέννηση, αυξάνουν σε μέγεθος μεταξύ 3 και 8 ετών και στην συνέχεια συρρικνώνονται. Στους ενήλικες έχουν υποστραφεί πλήρως. Σε ορισμένα παιδιά λόγω επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων ή αλλεργιών, μεγαλώνουν αρκετά και αποφράσσουν την μύτη ή και την ευσταχιανή σάλπιγγα, το σωληνάκι που αερίζει το αυτί.

Τα συνήθη συμπτώματα από την υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων είναι:

Η διάγνωση γίνεται μέσω της ενδοσκόπησης από τον ωτορινολαρυγγολόγο. Εναλλακτικά, συστήνεται ακτινογραφία της περιοχής, αλλά καλό είναι να αποφεύγεται η έκθεση του παιδιού στην ακτινοβολία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσει η εξέταση μελέτης ύπνου για τη διαπίστωση της υπνικής άπνοιας.

Όταν οι υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων επηρεάζει την ποιότητα της ζωής του παιδιού, απαιτείται η αφαίρεσή τους μετά την ηλικία των 3 ετών. Η επέμβαση ονομάζεται αδενοτομή. Γίνεται με πλήρη αναισθησία, διαρκεί περίπου μισή ώρα, είναι σχεδόν ανώδυνη και πολύ ασφαλής . Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα αμυγδαλεκτομή ή/και τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού στα αυτιά. Συνήθως απαιτεί νοσηλεία μερικών ωρών (ή μίας ημέρας αν πραγματοποιήθηκε και αμυγδαλεκτομή). Τα αποτελέσματα της είναι άμεσα. Σπανιότατα παρατηρείται διόγκωση του ιστού που παρέμεινε μετά την επέμβαση.

Αν και οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις αποτελούν μέρος της άμυνας του οργανισμού, η αφαίρεσή τους δεν καθιστά το παιδί πιο ευαίσθητο στις λοιμώξεις.